မ်က္စိေထာင့္မွာ ေဖာက္ကနဲ တက္လာတဲ့ အာရံုက စိုးရိမ္ဖြယ္ရာ
အသိအမွတ္က လက္လက္ထေနတဲ့ ၀င္စားမႈ တစ္ခုပဲ လိုအပ္ရင္
တြဲခ်ိတ္ဖို႔ အသင့္သံုးပစၥည္းေတြက အနီး ၊ အနား / အထူ ၊ အပါး
ဆိုဒ္အစံုမွာ အလင္းဟာ အလင္းမျဖစ္ေပမဲ့ အေမွာင္က အေမွာင္ပဲ
ေလထဲတြဲလဲခိုေနတဲ့ သတိတရား စိတ္က သေကၤတတစ္ခုျဖစ္သြားတယ္
ကိုယ္လည္း ေခ်ာ္လဲဖူးတယ္ ဆိုတဲ့ အသိက ဒူး / ေခါင္း ကိုဖိႏွိပ္ထား
စိတ္မရွိပါနဲ႔ ….စိတ္ရွိလာခဲ့ရင္ ေျဖေဖ်ာက္လိုက္တဲ့ အာသာ အာသီသ
ေတြေ၀ေနတဲ့ အခ်ိန္ကာလတိုင္း အ၀ိုင္းေတြ ၊ ေလးေထာင့္ေတြ
ေကြ႕၀ိုက္လာတဲ့ အစိတ္အပိုင္းေတြက စိတ္တိုင္းမက်ဘူး……။
နဂို ၊ မူလ ၊ အစ ၊ ပထမ ၊ အရင္အတိုင္း ၊ ပံုစံမပ်က္ ၊ အရာမယြင္းတဲ့
“သတိ ေခြးကိုက္တတ္သည္” အစမရွိ အဆံုးမရွိ ဖိခ်လိုက္ေတာ့
ခင္ဗ်ားလည္း ေကာ့တက္သြားတာပဲ စိတ္ကို ကူးရတာ လက္ပန္းက်လာၿပီ
ကမ္းမျမင္ ၊ လမ္းမျမင္ ေ၀းေ၀းသြားတဲ့ ကူရာ ၊ ကယ္ရာ
အနားမွာရွိေနတုန္း အသိစိတ္ေတြ လြတ္ရင္းမက လြတ္လြတ္သြား
ငါးႀကီးႀကီးမားမားဆိုၿပီး ႏွလံုးသြင္းထားတဲ့ ဖားေတြ
စားၿပီးရင္စားေနတဲ့ အက္ဆစ္အျပင္းစားေတြကို ျပန္ေဖ်ာ္
လိုက္ဖက္မႈက လူမိုက္ဘက္ ျဖစ္ျဖစ္ေနတဲ့ ေတာက္ေလာင္မႈမ်ိဳး
ထစ္ေငါ့ေနတဲ့ စိတ္ကို အရိုးတပ္ၿပီး ႀကိတ္လွီးပစ္လိုက္တယ္
အခ်ိဳးအစားမက်တဲ့ ပံုပန္းသ႑ာန္ေတြက အစုအၿပံဳလိုက္
မြတ္သိပ္ေနသလိုမ်ိဳး ခုန္ခ်သြားတဲ့ ငါးမေလးရဲ႕ အသက္နဲ႔အရွက္ လဲပံုမ်ိဳး
ဟန္ေဆာင္ေခ်ာ္က်သြားတဲ႔ အထဲမွာ ငါ့အျပင္ထြက္ခ်င္စိတ္ေတြ
ေျဖသိမ့္လို႔မရတဲ့ အက္ေၾကာင္းေတြနဲ႔ ပြားလာတဲ့ အမွတ္အသားေတြ
အဆီေ၀႔ေနတဲ့ ခႏၵာအေရး အေၾကာင္းထဲမွာ ပလိုင္းေပါက္ေပၚ တင္ေနတဲ့
ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသသြားတဲ့ အာဂႏၱဳ သက္သတ္လြတ္ႀကီး
က်ကြဲသြားတဲ့ လြတ္က်မႈတိုင္း ျပန္လည္ဆက္စပ္လိုက္တဲ့ ဖိတ္စင္မႈ
ရွိမႈ ၊ သိမႈေတြထဲ ျပန္ကပ္ဖို႔ အေကာင္းစားတံဆိပ္နဲ႔
စိတ္ကေတာ့ အခုထိ ေလခိုေနတုန္း။
0 comments:
Post a Comment